من و دیگری

کتابخانه قرون وسطی مسلخی است که اگر غیرکتابدار وارد آن شود، بیرون نمی ‌آید؛ گویی به جهنم وارد شده است، و البته که کتابدار کتابخانه قرون وسطی باید برای همیشه کتابدار باقی بماند؛ و کشیش نسخه‌برداری است که قادر به شناسائی و کسب معرفت نیست. پله‌ها و زیرزمین‌ها همگی معماها و راه‌های مخفی شناخت آن دوره است. خنده و فلسفه مطلقاً غیرمجاز است. فقط شیطان می‌خندد. خنده و فلسفه، انسان را می‌ شیطاند. 

پ.ن.: بخش‌هايي از يادداشت دوستم مرتضي درباره كتاب «نام گل سرخ» امبرتو اكو. متن كامل را مي‌توانيد در http://yazdanpour.blogspot.com/2006/12/blog-post.html بخوانيد. اين روزها او متن خود را به ياد چشمان «ندا» مي‌خواند، دوباره!