چند روزي است نمي‌نويسم. واقعيت اين است كه براي نوشتن چيزي هم ندارم. اين روزها، روزهايي براي تاملاتي كاملا دروني بود و البته كار و خوردن و خوابيدن سه جلوه‌ي بيروني زندگي‌ام بود. آنچه در درون گذشت،‌ البته براي خودم مفيد و اميدواركننده بود. دستكم تا بحال، اميدوارم درست ادامه پيدا كند. به هر حال،‌حرف تازه‌اي نيست...ببخشيد